Lijdensweg tot 3*

Eind vorig jaar kreeg ik de vraag of ik een aantal mensen onder mijn vleugels wou nemen om ze voor te bereiden op het examen. 5 mensen met een heel andere motivatie en voorgeschiedenis om hun volgend brevet te halen. Boris had tijdens zijn stagelessen al wat vaardigheden aan de kandidaten bijgebracht maar eind februari was het voor echt.

Het zou een hele opdracht worden.

Er waren niet heel veel trainingen voor het examen en een 3*ster examen is zeker niet van de gemakkelijkste.

10 maart begonnen we aan de theorielessen en om het logistiek wat eenvoudig te maken spraken we telkens bij iemand thuis af om les te geven. Een zeer leuke formule, al was het niet altijd evident om het hoge tempo te kunnen handhaven om de nodige leerstof er door te jagen.
De examendatum kwam dichterbij en de zenuwen werden meer en meer gespannen. Er werd al eens een extra training in Dilbeek meegepikt en de bezorgde vragen of het wel zou lukken namen exponentieel toe.
Midden mei is het duikschoolvergadering en verplaatsen we het examen toch een paar weken naar achter. Een welkome extra trainingscapaciteit om het tussen de oren in orde te krijgen.
12 juni. De examenstress die in de studentenmilieus hangt in die periode is ook duidelijk te voelen bij de kandidaten. Om 19u00 starten we het theoretisch examen in de tennisbar, er wordt gezucht om 20u30 wordt het laatste blad afgegeven. Ondertussen is Boris ook al gearriveerd en kijken we samen de examens door zodat de juiste punten gegeven worden.
Om 20u30 verzamelen we aan de inkom van het zwembad en zijn de juryleden gearriveerd. Vandaag zijn Lies & Arne van de partij zodat er zeer objectief kan beoordeeld worden.
Eric als voorzitter neemt als 3e de loodzware taak als jurylid waar. Zelf sta ik aan de kant met Ringo om de commentaren te noteren en alles zo vlot mogelijk te laten verlopen.
Mooi binnen de 45 minuten eindigt het examen en de jury beslist dat er geen herkansingen nodig zijn. Het verdict is dus reeds gevallen: alles of niets.
Dan komen de zwaarste minuten. De jury die zit te delibereren en het lijkt er daar nog vrolijk aan toe te gaan, soms eens een blik naar 1 van de kandidaten die toch de nodige twijfel met zich meebrengt.
Dan komt het langverwachte moment. De muziek gaat uit, er wordt stilte gevraagd en ik begin aan het voorwoord.
Fier kan ik melden dat iedereen voor theorie en zwembad er door is. De jury had geen zo goed als geen opmerkingen in het zwembad, wel lof over de goede communicatie en samenwerking tussen de kandidaten.
Theorie krijg ik de feedback van de kandidaten dat ze het een zeer praktisch examen vonden en dat stemt me toch tevreden. Mijn doel om mensen bewust te maken dat ze duikleider worden en dat in de praktijk moeten kunnen toepassen is gelukt.
Als ik terugkijk op de voorbije tijd kijk ik terug op mooie momenten. Ik heb leuke mensen beter leren kennen en heb het gevoel dat ze een bewuster duiker zullen zijn.
Natuurlijk mag een klein woordje van dank aan de ondersteunende mensen niet ontbreken: Eric, Ringo, Boris, Arne, Lies, Veerle, Kim en Geert hebben me bijgestaan in onze kandidaten hun traject zodat alles van een leien dakje liep!

Rein

Delen...Share on Facebook0Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn0Share on Google+0Pin on Pinterest0Print this pageEmail this to someone

Comments are closed